กาฝากกับศาสตร์มืด แฮกเกอร์เขาเจาะรหัสผ่านของเรากันได้อย่างไร (ตอนที่ 3)

การพยายามเจาะรหัสผ่านด้วยวิธี Brute Force หรือ Hacker Dictionary ก็โดนป้องกันจนไม่คุ้มที่จะเสียเวลาทำ ส่วนกลยุทธ์ชายกลางแบบที่ผมพูดถึงไปเมื่อคราวก่อน ต้องใช้ฝีไม้ลายมือพอสมควร สำหรับการเจาะแบบเล็กๆ บางทีมันก็เหมือนกับขี่ช้างจับตั๊กแตนจนเกินไป แฮกเกอร์แม้ว่าจะเก่ง แต่พวกเขาก็รู้จักคำนวณ Cost/Benefit หรือ ผลกำไรที่ได้จากการลงทุนนะครับ ดังนั้นเขาจึงมักพยายามเลือกวิธีที่ง่ายกว่า แต่ได้ผลกว่า

และนี่คือสิ่งที่ซีรี่ส์กาฝากกับศาสตร์มืดจะพาพวกท่านไปรู้จักต่อครับ

กาฝากกับศาสตร์มืด แฮกเกอร์เขาเจาะรหัสผ่านของเรากันได้อย่างไร (ตอนที่ 2)

เข้าสู่ตอนที่ 2 ของซีรี่ส์กาฝากกับศาสตร์มืดครับ ซีรี่ส์นี้เป็นซีรี่ส์ที่จะนำท่านไปรู้จักกับด้านมืดของโลกเทคโนโลยี โดยเฉพาะอินเทอร์เน็ตและโซเชียลมีเดีย แต่วัตถุประสงค์ของผมไม่ใช่เพื่อขู่ให้ท่านผู้อ่านทั้งหลายกลัวนะครับ แต่ว่าเพื่อให้ทุกท่านได้มีตระหนักรู้ถึงสิ่งต่างๆ เหล่านี้ เพราะมันเป็นสิ่งที่พวกท่านจะไม่สามารถเลี่ยงได้หากต้องข้องแวะกับเทคโนโลยี … และทุกวันนี้ เทคโนโลยีก็เป็นสิ่งที่ยังไงๆ พวกท่านก็หลบเลี่ยงได้ยากอยู่แล้วครับ … อีกอย่างคือ แม้ท่านจะสามารถหลบหลีกได้ แล้วคนรอบตัวท่าน บุตรหลานของท่านล่ะ จะทำอย่างไร?… ดังนั้นแล้ว เราควรเลือกที่จะรู้จักกับมัน เข้าใจมัน และสร้างภูมิคุ้มกันให้เกิดขึ้นแก่ตัวเราจะดีกว่าครับ

กาฝากกับศาสตร์มืด แฮกเกอร์เขาเจาะรหัสผ่านของเรากันได้อย่างไร? (ตอนที่ 1)

จริงๆ ผมเคยพูดถึงเรื่องนี้ไปแล้วเมื่อเดือนตุลาคมที่ผ่านมา ในรายการ “กาฝากน้อย ย่อยข่าว ภาคพิเศษ” ของผม ตอนนั้นเป็นเพราะแรงบันดาลใจจากการที่ Twitter Account ของท่านนายกฯ ปู โดนมือดีแฮกไป เลยทำให้เกิดกระแสอยู่พักใหญ่ๆ ว่า เอ๊ะ! แล้วพวกแฮกเกอร์เขาแฮกไปกันได้ยังไง

วันนี้ไปงานเปิดตัว BlackBerry Service ของ truemove H มา พบกับ @panraphee (คุณเอิ้น ปานระพี นั่นเอง) แล้วบทสนทนาก็พากันไปถึงจุดนี้ได้ ก็เลยคิดว่าน่าจะเอาเรื่องนี้มาเล่าใหม่ แต่ในรูปแบบบล็อกบ้างอะไรบ้าง เพราะมีอะไรหลายๆ อย่างที่ผมเองก็ไม่ได้พูดถึงตอนทำ “กาฝากน้อย ย่อยข่าว”

กาฝากจับของบาง รีวิว Ultrabook Acer Aspire S3 คู่กับ Acer C120

ก่อนหน้านี้ผมเคยได้รับเชิญจากทาง Acer ไปลองเล่นๆ พรีวิว Ultrabook ตัวล่าสุด คือ Acer Aspire S3 มาครับ ตอนนั้นได้แค่แตะๆ จับๆ จ้องๆ เท่านั้น แต่ล่าสุดผมได้มันมาลองเล่นแบบจริงๆ จังๆ แล้วละครับ และไม่แค่นั้น ผมยังได้โปรเจ็คเตอร์ขนาดเล็กรุ่น C120 มารีวิวพร้อมกันด้วย … โดยส่วนตัวผมมองว่าโน้ตบุ๊กเนี่ยเป็นอะไรที่ไม่มีเรื่องน่าตื่นตาตื่นใจให้เขียนมากนัก ดังนั้น เลยขอรวบรวม 2 Gadget นี้มารีวิวเป็นชุดเดียวกันเลยดีกว่าครับ โดยมองว่าถ้าเป็นคนที่ต้องเดินทางและนำเสนองานในที่ประชุมขนาดเล็กบ่อยๆ 2 ตัวนี้อาจจะเป็นคู่หูที่ดีก็ได้

วิชา Google+ 201 : ก้าวเล็กๆ บนโลกโซเชียลเน็ตเวิร์กของ Google ตอนที่ 3

ยุคนี้อุปกรณ์พกพามาแรงครับ และมันเป็นตัวขับเคลื่อน Social Networking ได้เป็นอย่างดี เพราะถ้าเราอยู่เฉยๆ เราก็ไม่มีอะไรจะโพสต์อัพเดตใช่ไหมล่ะ แต่ไอ้ครั้นจะให้ไปเจอเหตุการณ์ที่น่าสนใจ ไปเจอวิวที่อยากถ่ายมาอวด แล้วต้องเก็บมาโพสต์ตอนอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ที่บ้าน ใครมันจะไปอดใจรอไหว … มีพวก Smartphone หรือ Tablet ที่เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตแล้ว ก็สามารถอัพเดตสถานะของเราไปบน Social Networking Site ต่างๆ ได้สบายๆ เลยน่ะสิ … และนั่นเลยทำให้บริการ Social Networking Site ต่างๆ ต้องมี Mobile App เป็นของตัวเองครับ ซึ่งตัวเอ้ๆ ที่น่าจะเป็นคู่แข่งกับ Google+ อย่าง Twitter หรือ Facebook ต่างก็มี Mobile App เป็นของตัวเอง ดังนั้นย่อมไม่แปลกที่ Google+ ก็จะมี Mobile App เป็นของตัวเองเช่นกัน เพียงแต่ข้อได้เปรียบก็คือ ถ้าอ้างอิงจาก Gartner แล้ว 52.5% ของ Smartphone ใช้ระบบปฏิบัติการ Android ซึ่ง Google เป็นผู้พัฒนานั่นเอง และใน Google+ 201 นี้ ผมก็จะนำท่านผู้อ่านไปดูวิธีการใช้ Google+ บน Mobile Device กันครับ

วิชา Google+ 201 : ก้าวเล็กๆ บนโลกโซเชียลเน็ตเวิร์กของ Google ตอนที่ 2

เอาละครับ ได้เวลาเขียนกันแล้วเด็กๆ (อุอุ … อยากพูดแบบนี้มานานแระ) หลังจากที่เราได้เรียนรู้ Google+ 101 กันไปแล้ว ก็หมายความว่าเราได้เรียนรู้ถึงพื้นฐานของ Google+ ให้เราพร้อมอัพเดตสถานะและหาเพื่อนแล้ว … และนี่คืออีก Google+ 201 ครับ เป็นภาคต่อซึ่งจะคุยถึงฟีเจอร์ต่างๆ ที่นอกเหนือไปจากการแค่โพสต์อัพเดตสถานะและรูปภาพ

สำหรับตอนที่ 2 นี้ผมว่าถึงเวลาอันสมควรที่จะมาพูดถึง Google+ App สำหรับอุปกรณ์พกพากันบ้างแล้วละครับ

วิชา Google+ 201 : ก้าวเล็กๆ บนโลกโซเชียลเน็ตเวิร์กของ Google ตอนที่ 1

วันนี้ผมไปเป็นวิทยากรรับเชิญให้กับทาง Samsung เพื่อโชว์ออฟความสามารถของ Samsung Galaxy Note มา บังเอิญไปเจอ @TonAwe และ @trawut ที่ Central World อยู่พอดี ก็เลยขอถือโอกาสแห่งความบังเอิญนี้มาเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนวิชา Google+ 201 กัน (เผื่อใครสงสัย พี่ต้นอ้อเขาเป็นผู้บริหารของ Google ง่ะ อิอิ) … จริงๆ มันก็ประจวบเหมาะพอดีแหละครับ เพราะ Google+ ก็เปิดตัวสู่สาธารณะชนแล้ว (ใครสมัครก็ได้) ด้วยแหละ

กาฝากอยากเล่า – เรื่องราวของ Voice Recognition ตอนที่ 2

โดยส่วนตัวของผมแล้ว เรื่องราว Voice Recognition และ Voice Comprehension ที่ผมกำลังจะพูดถึงในบล็อกตอนนี้ เป็นเทคโนโลยีที่น่าสนใจ และอยากให้ท่านผู้อ่านได้ทำความรู้จักกันครับ เพราะในเร็วๆ นี้มันจะกลายเป็น HMI (Human Machine Interface) แบบใหม่ (ขออนุญาตใช้ศัพท์สูงหน่อย จริงๆ แล้ว HMI มันเป็นเรื่องเชิงอุตสาหกรรมมากกว่า แต่ผมว่ามันเอามาเรียกรวมในส่วนของ Consumer Product ได้เหมือนกันนะ) … โดยความเชื่อส่วนตัวของผม ถ้าเกิดเราเข้าใจถึงการทำงานของอะไรก็ตามแล้ว เราก็จะสามารถใช้งานมันได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นครับ

กาฝากอยากเล่า – เรื่องราวของ Voice Recognition ตอนที่ 1

Mary Meeker กล่าวถึงเทรนด์ของ User Interface ของยุค 2000s นี้เอาไว้ในงาน Web 2.0 Summit ประจำปี 2011 เอาไว้ว่า จะเป็นยุคของ Touch/Sound/Move แต่หากมองย้อนกลับไปในอดีตแล้ว ความพยายามของการป้อนข้อมูล/สั่งงานอุปกรณ์ต่างๆ มีกันมานานมากแล้ว อยากให้ลองนึกถึงตอนที่ Nokia ออกตัวโทรศัพท์มือถือที่สามารถโทรออกได้ด้วยเสียง หรือตอนที่ Microsoft เปิดตัวคุณสมบัติการจดจำเสียง (Voice Recognition) บนตัว Microsoft Office XP นั่นมันก็เป็นสิบปีมาแล้วทีเดียวนะเนี่ย … เร็วๆ นี้ Apple ก็เพิ่งเปิดตัวคุณสมบัติ Voice Recognition ของตัวเองบ้าง ที่เรียกว่า Siri บน iPhone 4S แต่ว่าจากการรีวิวของเว็บต่างๆ รวมถึงการใช้งานด้วยตัวของผมเอง ก็ต้องบอกว่ามันได้รับการพัฒนาไปมากมายทีเดียวเชียว และผมก็รู้สึกว่าเราน่าจะมาทำความรู้จักกับเทคโนโลยีนี้กันหน่อยดีกว่าไหม?

ขนาดนั้นสำคัญฉะนี้ … When Size Does Matter

หลังจากที่ผมได้ Samsung Galaxy Note มารีวิว มันทำให้ผมคิดว่า เอ๊ะ! อุปกรณ์พกพาสมัยนี้ถ้ามาคิดๆ ดูแล้วมันก็มีหน้าจอหลายไซส์หลายขนาดซะเหลือเกินเหมือนกันแฮะ ก็เลยลองหยิบๆ ไอ้ของที่มีอยู่กับตัวของผมตอนนี้ (ไม่ใช่ของผมซะทั้งหมดหรอกนะ) มาวางเรียงๆ กันดูครับ ก็พบว่า อืมมม มีไซส์ 15.4, 13.3, 12.1, 11, 10.1, 9.7, 8.9, 7, 5.3, 5, 4.3, 4, 3.5 และ 2.8 นิ้วเลยทีเดียว นี่ยังไม่ครบนะครับ เพราะถ้านับจริงๆ แล้ว น่าจะมีโน้ตบุ๊กขนาด 22, 17, 14.1 นิ้ว กับสมาร์ทโฟนขนาด 4.65 และ 3.7 นิ้ว นะเนี่ย เท่าที่นึกออก

แล้วเวลามีใครบอกว่า ขนาดนั้นไม่สำคัญ คุณยังจะเชื่ออีกเหรอ?