การมาของ nuffnang และผลกระทบที่มีต่อบล็อกเกอร์ไทยในสายตาของผม

เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมได้รับเกียรติจากทาง nuffnang ให้ไปเข้าร่วมงานแจกรางวัล Nuffnang Asia-Pacific Blog Awards 2011 ที่ประเทศมาเลเซีย … ก็ได้ไปเปิดหูเปิดตามากทีเดียวละครับ เพราะนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ผมได้ไปเยือนมาเลเซีย (หลังจากคิดว่าจะไปหลายครั้งแล้วก็ไม่ได้ไปซะที) กับการได้ไปเห็นชุมชนบล็อกเกอร์ที่ใหญ่มากในระดับเอเชียแปซิฟิก … แต่งานน่ะช่างมันเถอะ สิ่งที่ผมอยากเขียนถึงมากกว่า คือเรื่องของ nuffnang (อ่านว่า นัฟแนง)

กาฝากกับศาสตร์มืด แฮกเกอร์เขาเจาะรหัสผ่านของเรากันได้อย่างไร (ตอนที่ 3)

การพยายามเจาะรหัสผ่านด้วยวิธี Brute Force หรือ Hacker Dictionary ก็โดนป้องกันจนไม่คุ้มที่จะเสียเวลาทำ ส่วนกลยุทธ์ชายกลางแบบที่ผมพูดถึงไปเมื่อคราวก่อน ต้องใช้ฝีไม้ลายมือพอสมควร สำหรับการเจาะแบบเล็กๆ บางทีมันก็เหมือนกับขี่ช้างจับตั๊กแตนจนเกินไป แฮกเกอร์แม้ว่าจะเก่ง แต่พวกเขาก็รู้จักคำนวณ Cost/Benefit หรือ ผลกำไรที่ได้จากการลงทุนนะครับ ดังนั้นเขาจึงมักพยายามเลือกวิธีที่ง่ายกว่า แต่ได้ผลกว่า

และนี่คือสิ่งที่ซีรี่ส์กาฝากกับศาสตร์มืดจะพาพวกท่านไปรู้จักต่อครับ

กาฝากกับศาสตร์มืด แฮกเกอร์เขาเจาะรหัสผ่านของเรากันได้อย่างไร (ตอนที่ 2)

เข้าสู่ตอนที่ 2 ของซีรี่ส์กาฝากกับศาสตร์มืดครับ ซีรี่ส์นี้เป็นซีรี่ส์ที่จะนำท่านไปรู้จักกับด้านมืดของโลกเทคโนโลยี โดยเฉพาะอินเทอร์เน็ตและโซเชียลมีเดีย แต่วัตถุประสงค์ของผมไม่ใช่เพื่อขู่ให้ท่านผู้อ่านทั้งหลายกลัวนะครับ แต่ว่าเพื่อให้ทุกท่านได้มีตระหนักรู้ถึงสิ่งต่างๆ เหล่านี้ เพราะมันเป็นสิ่งที่พวกท่านจะไม่สามารถเลี่ยงได้หากต้องข้องแวะกับเทคโนโลยี … และทุกวันนี้ เทคโนโลยีก็เป็นสิ่งที่ยังไงๆ พวกท่านก็หลบเลี่ยงได้ยากอยู่แล้วครับ … อีกอย่างคือ แม้ท่านจะสามารถหลบหลีกได้ แล้วคนรอบตัวท่าน บุตรหลานของท่านล่ะ จะทำอย่างไร?… ดังนั้นแล้ว เราควรเลือกที่จะรู้จักกับมัน เข้าใจมัน และสร้างภูมิคุ้มกันให้เกิดขึ้นแก่ตัวเราจะดีกว่าครับ

กาฝากกับศาสตร์มืด แฮกเกอร์เขาเจาะรหัสผ่านของเรากันได้อย่างไร? (ตอนที่ 1)

จริงๆ ผมเคยพูดถึงเรื่องนี้ไปแล้วเมื่อเดือนตุลาคมที่ผ่านมา ในรายการ “กาฝากน้อย ย่อยข่าว ภาคพิเศษ” ของผม ตอนนั้นเป็นเพราะแรงบันดาลใจจากการที่ Twitter Account ของท่านนายกฯ ปู โดนมือดีแฮกไป เลยทำให้เกิดกระแสอยู่พักใหญ่ๆ ว่า เอ๊ะ! แล้วพวกแฮกเกอร์เขาแฮกไปกันได้ยังไง

วันนี้ไปงานเปิดตัว BlackBerry Service ของ truemove H มา พบกับ @panraphee (คุณเอิ้น ปานระพี นั่นเอง) แล้วบทสนทนาก็พากันไปถึงจุดนี้ได้ ก็เลยคิดว่าน่าจะเอาเรื่องนี้มาเล่าใหม่ แต่ในรูปแบบบล็อกบ้างอะไรบ้าง เพราะมีอะไรหลายๆ อย่างที่ผมเองก็ไม่ได้พูดถึงตอนทำ “กาฝากน้อย ย่อยข่าว”

วิชา Google+ 201 : ก้าวเล็กๆ บนโลกโซเชียลเน็ตเวิร์กของ Google ตอนที่ 3

ยุคนี้อุปกรณ์พกพามาแรงครับ และมันเป็นตัวขับเคลื่อน Social Networking ได้เป็นอย่างดี เพราะถ้าเราอยู่เฉยๆ เราก็ไม่มีอะไรจะโพสต์อัพเดตใช่ไหมล่ะ แต่ไอ้ครั้นจะให้ไปเจอเหตุการณ์ที่น่าสนใจ ไปเจอวิวที่อยากถ่ายมาอวด แล้วต้องเก็บมาโพสต์ตอนอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ที่บ้าน ใครมันจะไปอดใจรอไหว … มีพวก Smartphone หรือ Tablet ที่เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตแล้ว ก็สามารถอัพเดตสถานะของเราไปบน Social Networking Site ต่างๆ ได้สบายๆ เลยน่ะสิ … และนั่นเลยทำให้บริการ Social Networking Site ต่างๆ ต้องมี Mobile App เป็นของตัวเองครับ ซึ่งตัวเอ้ๆ ที่น่าจะเป็นคู่แข่งกับ Google+ อย่าง Twitter หรือ Facebook ต่างก็มี Mobile App เป็นของตัวเอง ดังนั้นย่อมไม่แปลกที่ Google+ ก็จะมี Mobile App เป็นของตัวเองเช่นกัน เพียงแต่ข้อได้เปรียบก็คือ ถ้าอ้างอิงจาก Gartner แล้ว 52.5% ของ Smartphone ใช้ระบบปฏิบัติการ Android ซึ่ง Google เป็นผู้พัฒนานั่นเอง และใน Google+ 201 นี้ ผมก็จะนำท่านผู้อ่านไปดูวิธีการใช้ Google+ บน Mobile Device กันครับ

วิชา Google+ 201 : ก้าวเล็กๆ บนโลกโซเชียลเน็ตเวิร์กของ Google ตอนที่ 2

เอาละครับ ได้เวลาเขียนกันแล้วเด็กๆ (อุอุ … อยากพูดแบบนี้มานานแระ) หลังจากที่เราได้เรียนรู้ Google+ 101 กันไปแล้ว ก็หมายความว่าเราได้เรียนรู้ถึงพื้นฐานของ Google+ ให้เราพร้อมอัพเดตสถานะและหาเพื่อนแล้ว … และนี่คืออีก Google+ 201 ครับ เป็นภาคต่อซึ่งจะคุยถึงฟีเจอร์ต่างๆ ที่นอกเหนือไปจากการแค่โพสต์อัพเดตสถานะและรูปภาพ

สำหรับตอนที่ 2 นี้ผมว่าถึงเวลาอันสมควรที่จะมาพูดถึง Google+ App สำหรับอุปกรณ์พกพากันบ้างแล้วละครับ

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้านายคงเดช กี่สุขพันธ์

วิชา Google+ 201 : ก้าวเล็กๆ บนโลกโซเชียลเน็ตเวิร์กของ Google ตอนที่ 1

วันนี้ผมไปเป็นวิทยากรรับเชิญให้กับทาง Samsung เพื่อโชว์ออฟความสามารถของ Samsung Galaxy Note มา บังเอิญไปเจอ @TonAwe และ @trawut ที่ Central World อยู่พอดี ก็เลยขอถือโอกาสแห่งความบังเอิญนี้มาเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนวิชา Google+ 201 กัน (เผื่อใครสงสัย พี่ต้นอ้อเขาเป็นผู้บริหารของ Google ง่ะ อิอิ) … จริงๆ มันก็ประจวบเหมาะพอดีแหละครับ เพราะ Google+ ก็เปิดตัวสู่สาธารณะชนแล้ว (ใครสมัครก็ได้) ด้วยแหละ

กาฝากอยากเล่า – เรื่องราวของ Voice Recognition ตอนที่ 2

โดยส่วนตัวของผมแล้ว เรื่องราว Voice Recognition และ Voice Comprehension ที่ผมกำลังจะพูดถึงในบล็อกตอนนี้ เป็นเทคโนโลยีที่น่าสนใจ และอยากให้ท่านผู้อ่านได้ทำความรู้จักกันครับ เพราะในเร็วๆ นี้มันจะกลายเป็น HMI (Human Machine Interface) แบบใหม่ (ขออนุญาตใช้ศัพท์สูงหน่อย จริงๆ แล้ว HMI มันเป็นเรื่องเชิงอุตสาหกรรมมากกว่า แต่ผมว่ามันเอามาเรียกรวมในส่วนของ Consumer Product ได้เหมือนกันนะ) … โดยความเชื่อส่วนตัวของผม ถ้าเกิดเราเข้าใจถึงการทำงานของอะไรก็ตามแล้ว เราก็จะสามารถใช้งานมันได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นครับ

กาฝากอยากเล่า – เรื่องราวของ Voice Recognition ตอนที่ 1

Mary Meeker กล่าวถึงเทรนด์ของ User Interface ของยุค 2000s นี้เอาไว้ในงาน Web 2.0 Summit ประจำปี 2011 เอาไว้ว่า จะเป็นยุคของ Touch/Sound/Move แต่หากมองย้อนกลับไปในอดีตแล้ว ความพยายามของการป้อนข้อมูล/สั่งงานอุปกรณ์ต่างๆ มีกันมานานมากแล้ว อยากให้ลองนึกถึงตอนที่ Nokia ออกตัวโทรศัพท์มือถือที่สามารถโทรออกได้ด้วยเสียง หรือตอนที่ Microsoft เปิดตัวคุณสมบัติการจดจำเสียง (Voice Recognition) บนตัว Microsoft Office XP นั่นมันก็เป็นสิบปีมาแล้วทีเดียวนะเนี่ย … เร็วๆ นี้ Apple ก็เพิ่งเปิดตัวคุณสมบัติ Voice Recognition ของตัวเองบ้าง ที่เรียกว่า Siri บน iPhone 4S แต่ว่าจากการรีวิวของเว็บต่างๆ รวมถึงการใช้งานด้วยตัวของผมเอง ก็ต้องบอกว่ามันได้รับการพัฒนาไปมากมายทีเดียวเชียว และผมก็รู้สึกว่าเราน่าจะมาทำความรู้จักกับเทคโนโลยีนี้กันหน่อยดีกว่าไหม?